Bu yamalı sokakların
kandiliydi benim ışığım.
Görüverirdim önümü bir şekilde,
yürüyebilirdim kaldırımlarından.
Islanmış ümitlerim ve hor görülmüş enerjim,
geride kim kalıyordu ki benden başka.
Aynı değilim ama hiç eskisi kadarda iyi,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta