Bir soğuk gurbet ayrılmak benliğinden
Mührünü vurmuştur karanlık ömrüne
Ne gece gündüzü yakalayıp kucaklar
Ne de güneş aya sarılıp karanlığı yarar
Bir derin korkudur geçmişten beslenen
Mührünü vurmuştur yalnızlık ömrüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta