DENİZ’E 24. BETİK
Kalbimin kıtlanmış çaylarında eriyen kaç şekerdin sen. Dalımın her yeşili. İçimin darasında ağır gelen her şeyden. Sevginin ayığıyım, sevdanın aylağıyken.
Seni kalbime dayadım. Öptüm gülen gözlerinden. Akşama bulayıp öptüm. Öptüm ürken gamzelerinden. Kızdın gibi baktın canıma yaslanmışken.
Muzip acılar çektim. Bir ekmeğin üzerinde ellerinle buluşmak isterken. Anızlarla yakıldım, küllerimle tozlandı yerler. Savruldukça anladım: Aşkı iki ceset terk eder.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta