Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Ey Cângüzâr,

Nasıl ki,kazdıkca toprağı su kaynıyor da;

Hani toprak eksildikçe su doluyor ya...

*
**
***
Hani bin yıl önceydi,
Böyle bir mayıstı hani.
Sûreyê'den ışık sağıp beslemiştin

/././

Sönmeyi ar sayanlar destesinde derildi cân'ım
Halim, halime benzere âyan,
Ben ki hem desteyim, hem desteyi deren haladım.
Beni bir sen anlarsın; bir de bu od'u harlayan...

*
**
***
Bir yol buldum,
Kendimin, kendi içinde.
Yol ki, alemin kendi;

~
Ey Cân'â !..

Nereye yakıştıraydım,

O avcumda evirip çevirdikçe ışığı kırıp aklımı rengine

"Kûn" denmese,
Hangi gönle otağ kuracağını aşk kendisi bilmezdi.

Bülbülü âşık eden gül ol'sa;
Elbet kuzgunu da mâşuk ederdi !..

" Uyudu dizinde avcundan su içen ceylan,
Sindi boynuna omuzundaki güvercin,
Bir ben kaldım senden bunca uzakta
Bir ben,
Yürek sesinle daldığım düşlerimi özledim... "
~

Cangüzârım,
Menendsizim,
Ey kara sevda ile
Eflâtunî sevdiğim;

Her gece doğan aya;

Cangüzârım,
Menendsizim,
Ey kara sevda ile
Eflâtunî sevdiğim;

Cangüzârım,
Menendsizim;
Ey Kara sevda ile Eflâtûnî sevdiğim!

Yeni ay hilalini hasetten virgül virgül parçalayip,
Gecemi gün eden o tebessümünün