Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

...
Ama sen;
Ne,buradasın
Ne umduğum yerde.
Çık gel,demek de var,
Amma mahçupluk var serde!

Bizi kıyamet kesmez,
Ecel Haklamaz,

Ahir çağa kinimle ben fâş olaydım.

Mazluma yetmeyen ins olacağima,

Elinde çalıntı atlas, omzunda kement,
Cebinde kurulmaktan zembereği boşalmış köstekli bir hayal
Işığını çalmaya gidiyor ayyuk yıldızının.
Var demek ki mutlaka kîptinin gizli bir bildiği
Ya muzaffer dönecek,ya zevali gelen karınca gibi...

Vay benim,
Bir buğday tanesiyle kardığım hamur,
Vay o hamurdan olma taze ekmeğim.
Vay gözümün görmediği,
Vay duyduğuma yemin ettiğim,

Bugün de aynı saatte,
Calmadi kapım.
Ben de kosmadim zaten kapiya
Gelmeyen Postacı boş zarf getirmiş
Ilkin sitem edecektim biraz darılıp,
Sonra dank etti göğe bakinca

Islak adım izleri..
Zifir gibi karanlık.
Ardımda dizi dizi,
Adım(!) gibi pişmanlık..!

Ve Ey,

Azrail'in avcunda Adı Yazılı;

Kapkara ummanımda bir zerre sevgim hatrına,

Haydi gel,
Iki ayrı kıtadan aynı manzaraya baksın penceremiz.
Sıyır sen de ıraklık perdesini,
Aynı mevsimi görüyorsak ne haz.
Eylül'müş , Ekim'miş ayları boş ver,
Bana güz yapraklarını anlatıp durma!

*
**
***
Bir yol buldum,
Kendimin, kendi içinde.
Yol ki, alemin kendi;

Doğrulsam, dağları aşar yalnızlık,
Eğilsem derya diz boyu.
Ben değildim Yusuf'un düşü,
Ama bu dertmiş, dipsiz kör kuyu.

Bir saman çöpü ile Nuh tufanını,