Dünyaya denge verenim
Üzülüp ,acı çektiğin için dünyanın dengesi bozuldu.
Çiçekler kokusuz açıyor.
Güller artık açmıyor.
Gökyüzü maviliğini yitirdi.
Kelebekler intihar ediyor .
Güneş kavuruyor,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta