Deneysel Şiir - Özyinelemeli (Recursive) Şiir Tekniği
YARIM KALMIŞ BEYAZ
bir kar yağdı
gökyüzünün kırık avuçlarından
nazlana nazlana
bir çocuk çıktı bahçeye
gözleri aceleci bir umutla
parmakları üşüyerek
eğildi toprağa
beyaz bir oyun arkadaşı yapmak istiyordu
kar eridi avuçlarında çocuğun
daha gövdeyi yapamadan
yağış veda eder gibi dindi
gökyüzü yorgundu sanki
ertesi gün yine kar yağdı
bu kez daha da az
bir çocuk eksildi bahçeden
ve çocuğun içinde bir ukde kaldı
bir de kardan adamın soğuğu
bir gün sonra
çocuk yine bekledi bahçede
yere eğildi
alacağı ilk kartopuydu aslında
bitmeyecek bir adamın
ilk parçası
kar düştü gene daha da az
eksik adamın gölgesini takip ederek
kar çocuğun omuzlarına düştü
omuzları eksik bir adama dönüştü
eksik adam
çocuğun uykusuna sessizce sızdı
zaman eridi
zaman içinde kar yeniden eriyip durdu
bir kar yağdı
gökyüzünün
kırık avuçlarından
yine
nazlana nazlana
Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)
---
Özyinelemeli (recursive) şiir tekniğiyle kaleme alınan bu deneysel şiirde eksiklik, bekleyiş ve tamamlanmamışlık temaları kurgulanmış; okuyucunun zaman ve mekân algısı aracılığıyla şiirin döngüsel ritmini hissetmesi hedeflenmiştir.
Kayıt Tarihi : 29.12.2025 11:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)