Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Bir maganda kurşunu bile incitir, bırak topu, tankı, tüfeği ' Ve hep masum insanlar kahrolur bu yüzden. Ne kadar trajik, ne kadar acımasız...Tebrikler kardeşim, sevgilerimle.
bir eski veciz,imle bu güzel siirinize bende az bir zenginlik katayim degerli Dost!...( ''' En cazibeli,en renkli,en güzel sözlerle süslenmis akli-selim insanlar dahi kendine müptela yapan koca bir masaldir demokrasi ''' yakup icik ) bu veciz,i yazmama sebep olan bati demokrasisi oldu biz dogululara bakisacilarini yakindan tanidigim icin ! gercek demokrasiyi MADDE ruhlar yaratan dünyada görmek simdi cok zor degerli sairim....sevgi ve saygilarimla...yakup icik almanya
yürekten kutlarım can...
sevgiler/saygılar...
demokrasi demoklisin kılıcı mı?
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta