Demirci Ocağında
Demirci ocağında has korla piştim,
Dövüldüm örs ile çekiç arasında.
Buz gibi sulara yüzüstü düştüm,
Kara demir oldum aşk tarlasında.
Yanardağların içine su gibi doldum,
Buhara döndüm de göğe yükseldim.
Gök yüzüne bir yumak bulut oldum,
Yağmur oldum eleklerden elendim.
Denizin dibinde bir pınar oldum,
Bir ışık yol gösterdi ben rehber oldum.
Topraktan çıkıp da ummana daldım,
Süzüldü has cismim tuz ile doldum.
Girdabın sihrine karşı durmak zor,
Taş olsa da dayanmaz bu ahvale.
Zarar veremiyor iman zırhına kor,
Çaba, sonsuz bir gayret, gerisi havale…
Kayıt Tarihi : 23.4.2023 18:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!