Karanlıkta gözleri parlıyordu,
İliklerine kadar üşümüş soğuğun.
Kendi savurduğu,
Yaprak taneleriyle uçuyordu
Bebek gibi.
Sırtını dönmüştü gece,
Beşikte sallanan geçmişine…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta