DeliKilit Şiiri - Dersu Turan

Kaygılı parmaklar biraya uyuzlandı
Anksiyete ve travmalar
Raks,Gark,Çark ediyordu
Bazen sen yaşam mücadelesi verirken
Sevenlerin kendi alanlarında olmak istiyordu
Görülmeyen yaralar kanamaya devam eden yaralardır misali. Ne renk belli olmayan
Bir kep atmak istiyorum
Korkuyorum
Çiçeğin kokusunu alamayınca dikeni acıtıyordu
Çağlaca empati yalvarışı
Hiç bir işe yaramıyordu
İnsan kendi yalnızlığını hep hatırlıyordu
Dostlarımın yerine gittim
Kendimi göremedim
Gerideydim
Alışkanlıkların gardrobunda keyfim var yazık
Terapiyi bekliyorum
Delice dayak yiyip
Sedyeyle okula gönderilmek istiyorum
Güneşin sıcaklığına yalvaran
Geceye ne kadar tahammül edebilir
Öfke dediğin de sabır dediğinde
Berraklıkta barındırabilir Buhulukta
Süreç meselesi
Beni kardeşi gibi gören arkadaşım var mı?
Biz karşılıklı kardeşlikler kuruyoruz
Karşılıklı saçmalıklarda
Bazen görüyorum onları bazen görmüyorum
Aşkına kendini anlatmaya devam etmen gerekiyorsa
Aşkı ne sanıyorsun?
Bilmiyorum.. çok sorguluyorum sık canım acıyor.
Çünkü bırakmayı öğrenmek zor
Bırakılmaktan korkarken
En büyük korku ama başına gelen değildir
Afilli yalnızlığın cesaretsiz kararlarıdır
Duymadığın kornalar kıçında patlarmış