Biliyorum , öyle özleyeceğim ki.
Göğsümde,
Soluğumda.
Ensemin üstüne basılmışçasina; bökük boynum.
Varlığın; çiçekli bahçe, farkında olamadığım.
Varlığın; ilkbaharda bir kır, bir yandan akan sular, çiçekler kuşlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta