çığlıklar sarmış her yanımı
ama duymuyor kimse
düşünmeyi bile unutmuşum karanlığın içinde
hücrelerim delibala kilitlenmiş
hissetmez bedenim hiçbirşeyi
delibal dünyasında kaybolmuşum
götüremez beni hiç kimse
düşlerinde yolunda adım adım yatar o
sessizliklerde görünür o
haksızlıkların karşısında bulunur o
o delibalın anlaşılmazlığıdır bilmez hiç kimse
çocuğun masumluğunda yatar sevgisi
ama ürkek ama deli
sevgilerin en yücesini verir o
anlayamazsın sevdiğini
bir bilmecedir delibal
çözülmeyi bekler sevgisini göstermek için
umutları vardır yüreğinde
kimsenin bilmediği
acıları yatar sinesine sakladığı
göstermez hiçbir yerde
yanlışları affetmez deli yüreğinde
ne kadar sevsede
unutmaz yapılanları
delibal yazmıştır zulasına hiçkimse farkında olmadan herşeyi
sahteliklerden kaçar deli fırtına gibi
sevgiye koşar o
sevilmeyi bekleyen bir çocuk gibi
gözyaşlarını akıtmaz tenine
yüreğinden ağlar her üzüldüğünde
deli bir kasırga kopar içinde
yıkılır yüreğindeki dağlar
küser herşeye
dürüstlükler yaşatır onu
sevgi ayakta tutar delibalın dünyasını
kurşunların bile vuramadığı
kalkanı yüreğidir
kaderin umulmaz kurşunlarına karşı
sert görünen tavırlarının ardında yatar yufka yüreği
masumluğa gösterir merhametini
savaşmakla geçer ömrü
haksızlıklara yenik düşmemek için
sanarlar napar bu çocuk
anlamazlarki onlar için yüreğini ortaya koyduğunu
bilinmezlikler içinde ilerleyecek kaybolur delibal...
Kayıt Tarihi : 14.5.2007 22:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!