Deli Gönül 4 Şiiri - Duran Bükülmez

Bilmem neden yıllarını saymazsın.
Bu yolun çıkışı yok deli gönül.
Ömrün bittiğini hala aymazsın.
Gelen gidenlere bak deli gönül.

Düzü bırakırsın dike gidersin.
Günün ay’ın bedelini ödersin.
Dertlere belenir, çile güdersin.
Gelde bu beladan çık deli gönül.

Yazın biter sonbaharın görülür.
Siyah saçlarına aklar sürülür.
Sayfa sayfa defterlerin dürülür.
Derler ki vebalin çok deli gönül.

Düşünürsün hayallere dalarsın.
İplerini kör kuyuya salarsın.
Damla damla denizlere dolarsın.
Ağlayıp yaşını dök deli gönül.

Bükülmez der eremezsin sırrına.
Ecel gelir çıkamazsın yarına.
Eremezsin malın mülkün varına.
Toprağın üstünde yük deli gönül .

21.01.2026