Ey iflah olmaz deli gönül,
Kaç bahar gördün, kaç bahar yaşadın?
O bahar yağmurlarında kaç kez ıslandın?
Kaç defa geçtin yağmurların ardından,
O sevda bahçelerinde çiçekler gibi açan
Rengârenk gökkuşaklarının altından?
Kaç defa fallar baktın kim bilir,
Kimler için papatya çiçeklerinde?
Hep hazan oldu sonun.
Kaç hazanı yaşadın da uslanmadın?
Her hazan erişti de kışa,
Hangi bahar kavuştu ki yaza?
Hep ıslandığınla kaldın sırılsıklam,
Hep karlar yağdı saçlarına.
Aynalar bile gülmez oldular, bak,
Her geçen gün biraz daha.
Sen de bir gün anlayacaksın ki
Sevdalar da, aşklar da yalanmış.
Mecnun’un, Kerem’in aşkı da
Fantastik bir masalmış.
Anlayacaksın ki bu dünyada
Yaşanmaya değer tek aşk,
Divane Yunus’un aşkıymış.
15.10.2012
17.45
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 23:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!