Gözlerindeki ışık yol gösterdi kalbime
Yalnızlığın ızdırabı kalmadı deli yüreğimde
Can buldu ölüden ibaret bedenim
Beni ben yapıp tamamladın anlamsız ömrümde
Nefesime nefes oldun gülüşünle
Yoluma yoldaş oldun gelişinle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta