Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Delidir gönül,olur her tazeye güzele pervâne.
Doğruluk,dürüstlük hepsi dilde bahâne.
Yalan sanki ağızlarda olmuş kemâne.
Çal,çal dinlesin bu avanak zemâne.
Güyâ,arar doğruyu kendinde zavallı bigâne.
Ne yapsın kocamışın dilini üflediği gelir terâne.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta