Deli Gönlüm Şiiri - Kimsesiz Şiirler

Ahh deli yüreğim, ah…
Biliyordum bir gün sana laf geçiremeyeceğimi,
Verdiğin sözden dönüp bana ihanet edeceğini.
Yara derindi; ben direndim, sen pes ettin.

Şimdi sanki araftayız, bilmiyorum nerede,
Hangi taraftayız?
Seninle ayrı saftayız; sen yorgun,
Ben kırgın, biraz da vurgun.

Vazgeç, vazgeç bu dönüşü olmayan yoldan.
Hatırla, kaç defa hırpalandın.
Biliyorsun, kaç defa döndün ölümün kıyısından,
Kaç intiharı geride bıraktın,

Ne kadar yaşamdan bıktın.
Hatırla, ölüp ölüp dirildiğin günleri,
Kan ter içinde ağladığın düşleri,
Kahpe ihanetlere siktir çektiğin

Yarım yamalak hayalleri.
Düşün, yalnız yürüdüğün patikaları;
Manzarası kan ve ölüm…
Yıkılmış umutlarını, körelmiş duygularını,

Her damla gözyaşına ettiğin yeminleri.
Son kez söylüyorum: vazgeç bu dönüşü olmayan,
Acı, zulüm kokan yoldan.
Sonra sen bana dert yanma,
Beni de kendinle yakma.