Deli gömleği Şiiri - Şiir Gibi

Bir gün bu deli gömleğini çıkarıp
üstümden atarlarsa eğer,
cebimde senden kalma bir mektup olacak.
Kenarları kıvrılmış, mürekkebi dağılmış,
yarısı okunmuş, yarısı içimde kalmış…

Odaya sızan ışıkların altında
sana ulaşmayan cümleler kuruyorum.
Her dizeyi önce içimden geçirip
sonra kâğıda bırakıyorum.
Bir gün o kâğıdı da alırlarsa elimden,
şiiri ezber edeceğim.
Şiiri de unutursam eğer,
seni ezberimde tutacağım.

Belki bir gün adımı bir yerlerde duyarsın,
bir an durur, nereden geldiğini bilmediğin
eski bir sızı çöker yüreğine.
O vakit bil ki ben,
sana ulaşmayan mektupların arasında
çoktan feda ettim gençliğimi.
Sen başka hayatlara karışırken
ben bir tek seni kaybettiğim yerde kaldım.

Burada geceler insana kendini hatırlatıyor,
ben her gece biraz daha sana dönüyorum.
Yastığımın altında sakladığım mektuplar var;
hiçbiri sana ulaşmadı,
hiçbiri senden bir cevap beklemedi.
Ben onları yalnızca
içimde ölmek üzere olan sevgiyi
birkaç kelime daha yaşatabilmek için yazdım.

Belki bir gün adımı bir yerlerde duyarsın,
bir an durur, nereden geldiğini bilmediğin
eski bir sızı çöker yüreğine.
O vakit bil ki ben,
sana ulaşmayan mektupların arasında
çoktan kaybettim gençliğimi.
Sen başka hayatlara karışırken
ben halen seni kaybettiğim yerdeyim

Burada geceler insana kendini hatırlatıyor,
ben her gece biraz daha sana dönüyorum.
Yastığımın altında sakladığım mektuplar var;
hiçbiri sana ulaşmadı,
Ve cevaplanmadı
Ben onları yalnızca
içimde ölmek üzere olan sevgiyi
birkaç kelime daha yaşatabilmek için yazdım.

Bir yanım hâlâ seni bekliyor,
öteki yanım senden vazgeçmeye çalışıyor.
İkisi de yeniliyor birbirine.
Ben, ikisinin arasında
sana yazılmış yarım bir cümle gibi kalıyorum.
Ne tamamlanabiliyorum,
ne de silinebiliyorum.

Şiir gibi_Delinin güncesi