Kendince kadim bir söz taşır mezar taşında
Medeniyet ışıklarından ırak bu asi yamaçların ardında
Yalvaç misali dolanırken der "Ne yüce öğretmen inziva"
Gel, gör, duy, hisset ve anla
Firuzeden prusyaya çalan denizin kıvrılışını
Cahile karanlığın ışıktan evvel yayılışını
Ufkun ardındaki yaşamlar için de dönen dünyayı
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta