Dehb Şiiri - Arya Soysal 2

İnsanlar zihni bir çekmece sanıyor.
Her şeyi yerli yerine koyunca düzeleceğini.

Oysa benim zihnim bir Rubik küpü.
Bir yüzünü çözdüğümde
başka bir yüzü karışıyor.

Düşüncelerim düzensiz değil,
sadece aynı anda çok canlı.
Bir yanda geçmiş konuşuyor,
bir yanda gelecek bağırıyor,
bir yanda şu an sessizce ağlıyor.

Yorulduğum şey düşünmek değil.
Herkesin sessizlik sandığı yerde
bir kalabalıkla yaşamaya çalışmak.

Ve bazen…
en büyük yalnızlık,
kimsenin kafanın içindeki gürültüyü duymamasıdır.

Ama yine de yaşıyorum.
Her gün biraz daha öğreniyorum:

Ben dağınık değilim.
Sadece her şeyi aynı anda yaşıyorum.