Bir zamanlar,
Özlem türküleri gibi söylüyordum seni.
Naatlar gibi okuyordum, sessizce ismini.
Ninniler gibi fısıldıyordum, yüreğime hasretini.
Soğuk su gibi içiyordum, yandığımda gülüşlerini.
Gülü koklar gibi kokluyordum, tenini.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta