Yüzünü camda gör, özünü canda ara,
Camda lekedendir, canda kanayan yara.
“Ağırlığa beden, hafifliğe dilden dersin
Kafan rahat değilse, suç yastıkta bilirsin
Bazen, anlatabilmek için sükut gerekir.
Kavga sesi, kırgınlık sessizliği gerektirir.
İstesen bile, kırılmadıkça değişemezsin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta