Değil Şiiri - Zeki Kaymakcı

Bu dünyada aşktan çeken
Milyonlar var bir ben değil
Yüreğime hüzün eken
Birsen desem Birsen değil

Yollarını gözlediğim
Geçişini izlediğim
Şiirlere gizlediğim
Nursen desem Nursen değil

Ellerimle pakladığım
Her suçunu akladığım
Kem gözlerden sakladığım
Ayşen desem Ayşen değil

İlkokulda tanıştığım
Teneffüste konuştuğum
Bir mecnuna dönüştüğüm
Gülşen desem Gülşen değil

Çekinmeyen açık sözlü
Çok kibardı sizli bizli
Beni yakan mavi gözlü
Ayten desem Ayten değil

O simsiyah saçı olan
Gelip beni benden çalan
Kardeşiyle haber salan
Gülten desem Gülten değil

Sınıfta üç sıra geri
Bir kız vardı benden iri
Aynur değil başka biri
Ayben desem Ayben değil

Saçı uzun boyu kısa
Yemek yerdi tıka basa
Ya İlknur’du ya da Nisa
Gülben desem Gülben değil

Seksen altı senesinde
Bir ben vardı çenesinde
Yaşıyordu ninesinde
Ahsen desem Ahsen değil

Kuaförde çalışmıştı
Mahalleye alışmıştı
Birden bire gelişmişti
Gülsen desem Gülsen değil

Dövme vardı sol kolunda
Bir kuş konmuş gül dalında
Aşk çıkardı her falında
Sezen desem Sezen değil

Mazideki o kadını
Sakın sormayın adını
Unutmuşum soyadını
Sözen desem Sözen değil

İlk elini tuttuğum kız
Peşi sıra gittiğim kız
Gülüşüne bittiğim kız
Ceren desem Ceren değil

Ben geçerken camdan bakan
O bakışla beni yakan
Tülay değil belki Türkan
Beren desem Beren değil

Kuzeniyle kapıştığım
Gidişiyle apıştığım
Sinemada öpüştüğüm
Seren desem Seren değil

Bir gün Ebru bir gün Dilâ
Bazen maviş bazen elâ
Aşktır bana türlü bela
Veren desem veren değil

Süründüren bu hastalık
Verem desem verem değil…

---------- 210420220424