Nasıl bakarsan eşyaya öyle görürsün
Mânaya kör gözde ölçü lümenle değil.
Deryada batmadan yüzse en muhkem gemi
Menzile vuslat kaptanla; dümenle değil.
Yüreğinde bazen zelzeleye yürürsün
Mâmûr eden hârâbattır, imarat değil.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta