Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yine de yaşama hak ettiği kadar değer verilmeli.
Mustafa yılmaz
Asla hatırlanmayacak günleri
yaşayarak geçiyor ömrümüz.
Hiçbir değeri olmayan, bomboş günler.
Oysaki ömür dediğin o sayılı zaman,
insanın sahip olduğu en değerli şey.
Heba olup gidiyor...
Buruk hatıralar gibi, değerini
bilemediğimiz nice güzel şeyler.
Zamanın hoyrat ellerine bırakılan
hayat geçip gidiyor istemeden..
TEBRİKLER SAYIN KÖKSAL
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta