Melekler düşmüş sandım
Gelişinde ki asaleti görünce
Bir prensesten ne farkın vardı
Bakışlarında ki vuslatı görünce
Bir rüyanın son demi gibiydi
Masumiyetinde ki gülümseyişin
Sonu yok insanlıkta merak edilişin
Ayrı bir hava katıyor güzellikte değer artışın
Siyahla,beyazın tabloda ki yansıması
Bu kadar güzel olmazdı bu şaheser sana ait
Dünya durup mahşere hile karışırsa
Cennetin kapılarını açan gözlerin sevabıma şahit
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta