Sabahın serinliğinde Göynük’ün taş sokaklarına iner.
Elinde bir baston, omzunda eski bir aba.
Deri kokusu hâlâ üzerinde
ama yıllar önce dükkânını bırakmış.
Artık deriyi değil, insan kalbini yumuşatıyor.
Kimi görse, “Helal kazanç kalbe huzur verir evlat,” der.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta