David Lynch'e Şiiri - Çağan Günaydın

kusmuk torbası tutuyorum köşe başlarında
çöp arabası sürüyorum son model
Güneş ve Işık dehşetli kıskanıyor beni hayret ediyorum
o denli ki rüya arasında bazen
göz çeperlerimden Atatürk sıyırıyorum
Bense ona aşkı değil
seksi emrediyorum
Tövbeler olsun neler diyorum
Ordular ilk hedefiniz kara çocuk
sıçrayarak uyanıyorum
akbasanlar için
kedilerden öğrendiğim grunge şarkıları mırıldanıyorum
gayet tabi besmele ile taksim yapıyorum
Gece yerini bırakacak
Ay dede ışığı beceriyor
bu aşktan güneş doğacak
Edison'u olsaydı sırt çantamın
plağa kaydederdim
ninniliyorlar akbuslarıma iyi gelir

bir cep aynası asılmış duvara beni pek bir yamuk göstermiş
kırmızı kulaklarım
ısırılıp atılmış bir elma gibi
daha durun ben size neler edeceğim
küfredip
ay dede tekrar erkekte olana kadar
bebek ağlamalarına katlanıyorum
Kuyruklarını bitiren yılanlar
kitaplarıma yuvalanmış umursamadım
Pos Fırçayla zihnimin tozunu alıp beklemeye devam ettim
sıkıldım sayfayı yırtıp attım

Mavi kadifedir benim torbam
ustam ölmüş ben tutarım
günlüğümün başına girmiş kuyruğudur bu
yağ satarım bal satarım