Akşamüzeri güneş batmakla batmamak arasında gidip geliyor
Ne kadar benziyoruz diye düşünüyorum güneşle
bende unutmakla unutmamak arasında gidip geliyorum..
O turuncu mavilikte deniz kenarında oturuyorum,
Denizin sesiyle içimdeki sesin düetini dinleyerek…
Gözümden düşen son yaşı da elimin tersiyle itiyorum
Yüzümde yavaş yavaş beliren tebessümle derin bir nefes alıyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dayıcım böyle güzel şiir yazabildiğini bilmiyordum bunlar kime bakıyım
Dokunaklı...İyi yazıyorsunuz...
tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta