Dargınım yar Şiiri - Derya Avşar

Ellerin saçlarımda dolaşmıyorsa,
Saçlarımı okşamasın rüzgâr.
Ürkek yüreğim korkularda,
Rüzgârın fırtınası sende esir!
Rüzgârına dargınım yâr...

Umudumu çalansın yar;
Ağlayan sevdam günahkâr!
Yokluğunda dünya bana dar.
Gözlerinin bendindeyim, beni sar.
Gözlerine dargınım yâr...

Gökteki yıldız olsan ne yazar?
Sevdiğini görmez gözün.
Yüzün dünyaya ar gelir.
Sevdan yüreğimde filizlenir.
Yüreğine dargınım yâr...

Uçurum kenarında değildim,
Uçurumun dibine getirildim.
Unutmayı bilmezdim,
Unutulmayı öğrendim.
Gidişine dargınım yâr...

Huzur içinde umutla, mutlulukla;
Gülümseyerek yatağıma yatardım,
Artık yastığım ıslak uyuyorum.
Sabahları neşeyle uyanıyordum
Artık bitkinim, ağırım kendime.
Gülüşüne dargınım yâr...

Acısıyla ateşinde yandığım,
Közünde duman duman tüttüğüm,
Su diye sevdasını içtiğim,
Avuçlarına kalbimi gömdüğüm,
Sevdana, aşkına, sana......?
Ve aynaya baktığım bana,
Dargınım dargın yâr...