bulutsuz şafakların ötesinden süzülüp gelen
bir kuş gibi ağlıyorsun
ve doyamadığın sevdaların
biçimsiz doruklarındasın
bir yandan esen amansız rüzgar
ve yalnızlığınla sen
ey gönlüm,dardasın...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta