İnsanlığın sevdasını
Dantel gibi oya gibi
İşlemişim belleğime
Nakşetmişim ben gönlüme
Ne rengine ne şekline
Ne lehçeye ne diline
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




adam olma kimliğine...
yüreğiniz dert görmesin
tebrikler
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta