Genç adam yorgun ve umutsuzca karanlık sokaklarda türkü söyleye söyleye
yürüyordu.Yanlızlığını biliyor ve kendine acıyordu.
Neydi genç adamı aylardır ayık tutmayan bu bilinmezlik!
Hepimiz merak etmekteydik.Dosttuk onunla ama o dostluğu bile
karanlığa gömüyordu son bir kaç aydır.
Yine ayık değildi o gece birdenbire merdivenlerden fırladı sokağa
Cebinde çorba içmek için ayırdığı son parası duruyordu.
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




kutlarım sizi güzel bir hikaye kaleminize eliniz sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta