Engin Güven Şiirleri - Şair Engin Güven

Ömrümden kopan günler olsan da
Gönlümden kopan güller olsan da
Gözlerden akan yaşlar olsan de
Yine de affetmem ben seni

Bir gün geri gelip kollarıma

Ne zaman görecek
İnsanoğlu ölümü
Hayattaki tek gerçek
Yoksa bir büyü mü

Bir başına gelecek

Yarasın, kalbimi dört yandan saran.
Gönlümden eksilmiyor senin sevdan.
Bırakmıyor kalbimi bu çelikten kapan
Ah, bu gönlümü saran sevdan

Nedir benim bu kalbimden geçen.

Sana neredesin diye sorarım, ağlarım
Yokluğundan har ateşler içinde yanarım
Sen neredesin ben seni ararım
Yoksun yanımda diye, gece gündüz yaramla kanarım

Ben kendi kendime onları arama derim

Zamanı geldiğinde gözlerimden akmayan yaşlar,
Sonrasında içimde karalar bağlar.
Sofrasında oturmuşum feleğin,
Alnımın yazısı karalar bağlar.

Neden dostlar yanında akmaz bu yaşlar.

Hayatımın baharında karlar yağdı benim
Halim harap oldu bu sene
Bana bir bakıp halimi görsene
Dört bir yandan dağlanan benim

Bu sene hiç almadım hayırlı bir haber

Tutmak isterim senin ellerinden.
Gel artık gurbet illerinden .
Mahrum etme beni ahu gözlerinden.
Ne zaman geleceksin sen?

Kulaklarımda çınlıyor, özlemişim sesini.

Sen yokken bilmiyordum,
Baharın gelişini,
Kelebeklerin uçuşunu.
Ve sen geldin,
O uçuşundan bihaber olduğum,
Kelebekler ;

Belki bu akşam dönersin diye yollarını gözlerim
Belki gelirsin diye yollarda kaldı gözlerim
Her gece günde seni daha bir özlerim
Sen de, beniz gözler misin bilemem

Sen gittin diye geceler boyu ağlarım

Ağlarım ben her gece bendeki senin yokluğuna.
Acılarım dinmez,
Kalbimdeki yaraların çokluğundan.
Acılar içinde yaşarım ben,
Her gün benden
Uzakta olduğundan.