Dalgalarla Karşı Şiiri - Gülcan Arıkan

Denizde bir kayanın üzerinden
Dalgalara atlayan
Mutlu bir çocuk gibiyim zaman zaman
Güçlüyüm, gencim,deliyim...
Bırakmışım baharları ardımda
hayatın kışını da yazını da,
Bırakmışım onu hayat yapan ne varsa...
Bundan sonra dert eder miyim,
Başımda gökyüzü
İçimde deniz,
Tüm masallar artık uzakta
Tüm şiirler çoktan ezberlenmiş
Kapanacak perde birazdan
Oyun bitmiş...

Denizde bir kayanın üzerinden
dalgalara atlayan
Büyük bir çocuk gibiyim zaman zaman
Keşkelerimi de belkilerimi de
Bırakmışım ardımda
Beni üzen ne varsa,
Şimdi neşeli bir çocuk gibiyim,
Ayaklarım altında yosundan bir taş
Ne mümkündü kalabilmek ayakta
Ne mümkündü karşı koymak
Kum saatinden süzülen zamana...
Hem gözüm,hem başım
Şimdi ağrıyor bütün yaralarım
Denizde bir kayanın üzerinden
dalgalara atlayan
Üzgün bir çocuk gibiyim zaman zaman,
Güçsüzüm, yorgunum,yaşlıyım,
Kaderimi de,kederimi de artık dalgalara bıraktım
Hep bir olmamışlık,hep bir mesele
Ne yapsam olduramadım...
Yetişemedim, tutamadım zamanı,tutunamadım
Kestim ben artık karadan ümidi,
Kendimi denize bıraktım...