rüzgâr esti, dal kırıldı,
güvende kalmadı.
söz dediğin yarım kaldı,
yara büyüdü, gece çöktü eşiğe.
mihribanda saçlarını boyatmış,
aynaya başka biri bakıyor şimdi.
aklar saklanmış, yıllar gizlenmiş,
zamanı kandırmak gibi.
bir sevda vardı, rengi soldu,
dokunsan dökülür avucunda.
rüzgâr bir daha esti, dal kırıldı,
kök kaldı toprağın yorgunluğunda.
ne güven kaldı ne bekleyiş,
her şey yerini öğrenmiş gibi.
mihriban uzak bir isim artık,
bir türküde kalan eski gibi.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 15:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!