Daha dün gibi Şiiri - Gece Gözlü

DAHA DÜN GİBİ

Daha dün gibi... Çocukluğumun avuçlarımda taşıdığı o sıcak güneş, bir sabah ansızın çekip gitmiş meğer. Ben hâlâ aynı gökyüzüne bakıyorum, ama gökyüzü benim yaşımı benden önce öğrenmiş.

Geçen yıllarım, sessiz bir nehir gibi akıp giderken, ardına dönüp bakan yalnız ben kaldım. Takvimler yaprak döktü, ben ise ömrümden dökülen mevsimleri sayamadım.
Ne çabuk... Bir umut ekmeye fırsat bulamadan, saçlarıma akşamın ilk karı düştü.

Gün yüzü görmeden geçti nice baharlar; gülmeyi hep yarına bıraktım, yarın ise bana hiç uğramadı.
Meğer zaman, koşarak değil, sessizce geçermiş insanın içinden. Bir sabah aynaya bakarsın, yüzündeki çizgiler sana şunu söyler:

"Ömrünün en güzel yılları, sen hayatı ertelediğini sanırken geçmiş."

Şimdi kırkların eşiğinde duruyorum. Aynaya baktığımda gördüğüm çizgiler, yalnızca yaş değil; suskunlukların, yarım kalmış hayallerin, içime gömdüğüm çığlıkların ve kimseye anlatamadığım gecelerin izidir.

Öyleyse söyle bana zaman... Hangi ara büyüdüm ben? Hangi ara annemin sesini özleyecek yaşa, çocukluğumu rüyalarımda arayacak kadar yoruldum?

Bir ömür sandığım yıllar, avuçlarımdan kayan suymuş meğer. Tutmak istedikçe eksilmiş, sevmek istedikçe uzaklaşmış, bekledikçe sessizleşmiş.

İnsan en çok yaş aldığı için değil, yaşayamadığı günlerin ağırlığıyla ihtiyarlıyor. Kırklı yaşlar bir sayı değil; yarım kalmış düşlerin, geç kalınmış vedaların ve söylenememiş "keşke"lerin gölgesidir.

yine de içimde hâlâ pes etmeyen bir çocuk var. Belki yorgun, belki kırgın, ama gökyüzüne bakınca bir gün geç de olsa güneşin kendisine de doğacağına inanan bir çocuk...

Aslında , ömür takvim yapraklarında değil, kalbin taşıdığı umut kadar uzun. Ve zaman, yalnızca saçları ağartır; insanı asıl yaşlandıran, sevip de kavuşamadığı insanlar, bekleyip de gelmeyen sabahlar, ve içinde gömdüğü hayatlardır.

Sonunda öğrendim... Hayat, insana hep aynı soruyu soruyor: "Yaşın kaç?" değil, "Gerçekten yaşayabildin mi?"
İşte ben, bu sorunun cevabını hâlâ arıyorum.
bir gün bu dünyadan göçüp gidersem, ardımdan yaşımı değil, şunu söylesinler:

"Daha dün gibiydi geçen yılları... Gün yüzü görmeden kırklı yaşlara geldi. Ama bütün karanlığına rağmen, kalbindeki umudu son nefesine kadar yaşattı."