Dağların Çocuğu Şiiri - Salim Erben

Dağlarda deli rüzgar gibi eserdim
En çılgın yanlarımı ehlileştiren
Bozkır ovaların kurak yaylalarında
Filiz filiz düşler yeşerten aşk
Düşsem koynuna çocuk misali
Saklasan bağrında uyutsan beni

Şimdi kıraç topraklar gibiydim
Bir zamanlar yaslayınca başım
Sol yanımda gül olur açardın
Kuşburnu çiçeği gibi kokardın
Bir nefeste çeker alırdım içime
Gözlerinde kendimi görürdüm
Gülüşlerin güneş yansıamsı
Ellerin ateşten bir parçaydı

Biliyor musun en çok da
Kömür karası kaşlarını
Bir de okşanmayan saçlarda
Efil efil esen yelde severdim

Senden önce fırtına kopardı gecemde
Yağmurlar uzak çok uzak yaylalarda
Mevsimler çürük kütük gibi kokardı
Yıldız dökerdi kirpik uçlarımdan
Her yer hep gül koksun isterdim
Dağ taş kır bayır seni sevdim seveli