DAĞLAR TAŞLAR AĞLADI
Gittim eski viran çadır yerine
Hayallerim daldı gitti derine
Gözyaşlarım döndü yağmur seline
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Yüz gözüm olsaydı hepsi ağlardı
Can ciğer bırakmaz yakar dağlardı
Geçmişe yas tutar siyah bağlardı
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Ocaklar dağılmış baca tütmüyor
Yuvalar yıkılmış keklik ötmüyor
Çobanlar bırakmış koyun gütmüyor
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Issız sessiz kalmış koskoca dağlar
Çalılara dönmüş hep bütün bağlar
Duvarları sarmış örümcek ağlar
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Taşları dağılmış çadır otağım
İzini kaybettim eski yolağım
Gözüme çarpınca çoban yatağım
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Duvarlar dağılmış bulunmaz taşı
Ocaklar kaybolmuş kaynamaz aşı
Nehirlere döndü gözümün yaşı
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Kapanmış yurtların yolu yolağı
Solmuş dağ bayırın otu otağı
Paslanmış Kazım'ın tırpan orağı
Ben ağladım dağlar taşlar ağladı
Kazım KILINÇ
Kayıt Tarihi : 15.3.2026 23:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Çocukluğumda Malatya Hekimhan yama yaylalarında göçebe hayatı yaşadım. Koyun çobanlığı yaptım. Arada yıllar geçmişti. Eski çadır kurduğumuz virane yurtlara gittim gezdim.Çadır yerlerindeki taşların, ocakların dağıldığını gördüm. O eski sürülerin çobanların olmadığını görünce duygulanarak oturup ağladım. Hayalim o çocukluk yıllarıma gitti.O duygularla bu şiiri yazdım.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!