Karanlığın yalnız duygulara ait olduğunu gördüm,
Yalnız kendine ait olmayan sayfalara.
Bu korkuyu bilmez isem,
Bu gölgenin altındaki parıltıyı,
Yazmayan birkaç kelimeden başka ne kalır?
Gölgeler ne söyler?
Yanılıyorduk, hareket ediyorlardı.
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta