Cüneyt Temir Şiirleri - Şair Cüneyt Temir

0

TAKİPÇİ

Cüneyt Temir

Dikenli akşam üstleri.
Güneşin sırtına inen bir hançer,
Yaralı ışıkları taşıyan bir sedye;
Akşam üstleri.
Çam kırıkları ile dolu bahçe duvarlarına
Bebek elleri dokunurken,

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Çekme kendini öyle aşağıdan yukarı,
Ateşten önce çıkmaz suyun buharı.
Sen harladıkça yaklaşırsın sona,
Bir gramda ağır gelirsin bin tona.

Görme kendini öyle dağların zirvesinde,

Devamını Oku
Cüneyt Temir

İskemle köşesine sıkışmış ayın tohumu gece,
O’ da biliyor…
Gölgelerin izinin peşinde bıraktığı durumu…
Suskun duruşlar içinde miting meydanları,
Tükürüğü boğazında nöbet tutan,
İşgal orduları da durumdan haberdar…

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Ben bir dilsiz bilirim,
Boğazına nice sözü düğüm yapıp asan,
Boğuk seslere hayatını adayan,
En büyük sesler içinde,
Terk edilmiş köyler gibi duran.
Nice şiirler kalmış içinde,

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Sevme beni...
Dün âşık oldum yine durup dururken sana.
Bir göle taş attım bir deliyi uyandırdım.
Dram ve gözyaşı vardı sahnemde.
Göğsümde kızıl aygırları koşturdum.
Bir çapa ekime durdu içimde.

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Ölmek Paha biçilmez değerde
Şu 7 ceddine küfrettiğin adam gibi
yalnızım.
Bağladım gemileri kayalıklara.
Çarpsın dalgalar, sallansın nazlı kız gibi,
Kırılsın direkler,

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Gökten kopan bir yıldız olabilirsin,
Dikenler arasında gül bitebilirsin,
Tahtta belki hep sen kalabilirsin,
Ama bin sen bir ben edemezsin.

Belki Anka kuşunun altın kanadısın,

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Herkesin bir endamı vardı.

Herkesin solan bir yanı olduğu kadar…

Çirkinleşmiş yüzüme dokundukça parmakların;

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Şam İle Halep senindir bilir misin sevgilim...
Dokunası ellerinin, kırılası parmakların değdiği şehirler...
Babül’ ün Bahçeleri, Taç Mahal’ in havuzu...
Karun’un oturduğu koltuk, Musa’nın parçaladığı Kızıl Deniz....
Asmalı Köprülerden ırmaklara atılan tokatlar...
Kayalıklara pamuk ipliği atmış yosunlar...

Devamını Oku
Cüneyt Temir

Lü’süz 1

Ucuzladı, kafası kırılansıca sermaye sözlerim.
Eskiden böyle miydi!
İki laf ettim mi üçüncüsüne hâcet yoktu.
Oldu mu şimdi!

Devamını Oku