Rondo Pergeli ben, papirüslerden okudum İskenderiyeli Öklid’i;
Nokta, çizgi ve düzlemlerini;
Oysa konilerden bir uzayda yaşadım ben;
Çevriliydim düzlemlerle ara kesitlerinden;
Anladıkça küresel ve doğrusal gerçekleri, hayranlıkla izledim Arşimet ve Öklid’i.
Çok hırslıydı;
Tek amacı ortalığı kasıp kavurmaktı.
Tüm rakiplerini yenmek, ilk hedefi olacaktı.
Sağlık, spor, işin oyun tarafı;
Toz toprak içinde ekin tarlası;
Gözlerimizde Van Gogh sarısı.
Ter kokan ırgat biner otobüse;
Orhan Kemal’in emekçisi odur işte.
Gel güzelim, birlikte gidelim Sardunya’ya;
Turkuaz ve ılık bir deniz, hele de baharda;
İri kum taneleri, okşasın bizi;
Biz de birbirimizi.
Biliyorum hayat zor, eşitsizliğe karşısın;
Kopardım sararmış otları;
Sevgimle bağlayıp, getirdim sana.
Bakma öyle göründüklerine.
Kabul eder, koklarsan eğer;
Sararan buğdaylar gibi geçti yaz;
İşte geldi sonbahar.
İnanın dostlar, bakmayın bulutlara bu bambaşka bir bahar;
İçinde ne umutlar var.
İkisi de aşk yaşıyor, bağımsız;
Bir karşılığı olmadan, karşılıksız.
Belirsiz düşlere sırılsıklam aşık;
Dilekleri farklı kuyulara saklanık.
Güneş battı batacak.
Aşağıda yok olan aydınlık;
Yamaçta da kaybolacak.
Yaban kazları kuzeye hazırlanacak;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!