Çiçek çiçek gezerken, ağa düştün kelebek,
Seni azat etmez ki, güzel diye örümcek.
6 Nisan 1990- Cuma / KONYA
..
Al bu kızıl güle bak, kanayan kalbimi gör!
Onu sen yaraladın, hançer dilinle nankör...
4 Mart 1983 – Cuma / Ödemiş
..
Zihnim başka alemde, onunla haşır neşir,
Ne yazarsın tahtaya, anlamam hiç tebeşir!
6 Nisan 1984 – Cuma / Ödemiş Lisesi
..
Dinmese bir gün bile, hicranından kederim,
Kesmedim umudumu, bilirim Allah kerim.
Duyarsam bir gün eğer, el olup gittiğini,
Bil ki öldüğüm gündür, ahrete göç ederim.
23 Mayıs 1986 – Cuma / Ankara
..
Biliyor musun dostum, böyledir dünya hali,
Kimi mesut, bahtiyar; kimi divane, deli.
Bakıp Mecnun halime, benim için üzülme,
Leyla’sını yitiren, böyle olur be Ali!
13 Nisan 1984 – Cuma / Ödemiş
..
Annem Babamdan uzak, beni hasret koydun ya;
Sanki çöktü başıma, yıkıldı koca dünya.
Ne çocukluk yaşadım, ne gençliğimi bildim,
Helal etmem hakkımı, sana asla Almanya!
6 Mayıs 1983 – Cuma / Ödemiş
..
Ne feleğe küskünüm, ne de vefasız yâre,
Beni bende bırakın, dil dökmeyin boş yere!
Kimseye bir sözüm yok, tek isteğim yalnızlık,
Ruhumu dinliyorum, tenhalarda avare.
13 Ekim 1989 – Cuma / Ödemiş
..
Bir kez daha şans tanı, Tanrım bana ne olur!
Tövbe! Etmeyeceğim, bir daha aşka gurur.
Varsın her gidişimde, bağrıma hançer vursun,
Sarıp yaramı tekrar, diyeceğim yine vur.
29 Nisan 1989- Cuma / Ankara
..
Kerem senin Aslı’n var, Mecnun senin de Leyla’n,
İsmini söyleyemem, benimkisi bir ceylân.
Yaklaşsam kaçar gider, sisli dağlar başına,
Beklesem av olacak, aşkımız da bir yalan.
23 Mart 1984 – Cuma / Ödemiş
..
Gittin ellerin oldun beni vurup gönülden,
Bülbüldüm ayrı düştüm, bahar içinde gülden.
Feryat, figan eyledim, ardından yıllar yılı,
Ağladıkça avundum başka ne gelir elden.
28 Aralık 1990-Cuma Bilecik
..
Bademler çiçek açtı, sokağında matem var,
Gelir geçerim yoksun, gözlerim seni arar.
Ben gülümü isterim, gerisi elin olsun,
Korkuyorum bu sene sensiz geçecek bahar,
2 Mart 1990-Cuma / Ödemiş
..
Dönüşün olmasa da bekleyeceğim gülüm,
Bir ömür sürse bile, ayrılık denen zulüm.
Her batan gün bağrıma, kor olup düşedursun,
Yanıp tükensem dahi, seni soracak külüm.
27 Şubat 1987 – Cuma / Ankara
..
Şimdi çok uzaklarda, yok artık ondan haber,
Neyleyim ki ayırmış yollarımızı kader.
Sürse sürse bir ömür sürer anca bu hicran,
Nasılsa Mahşer günü olacağız beraber.
22 Şubat 1991-Cuma/Bilecik
..
Biliyorum unuttun sen beni çoktan artık,
Oysa ben senden hala, geçemedim ne yazık.
Unutmak istedikçe perçinlendin kalbime,
Belli ki divanenim, söz götürmez apaçık.
7 Mart 1986-Cuma/Ankara
..
Çocukluk bitti çoktan, gençlik de geçip gider,
Bitmeyen tek hasretlik, hep benimle beraber.
Yine pas geçti gitti, Postacı Tahir Amca,
Demek ki yok elinde, Almanya’dan bir haber.
25 Mart 1983- Cuma / Ödemiş
..
Ama böyle değildi, anlaşmamız, ahdimiz,
Bir ömür sevecektik ayrı düşsek dahi biz.
Unutmak ne kelime, aylar yıllar geçse de,
Aşkımız kalbimizde kalacaktı tertemiz.
25 Ocak 1991-Cuma / Bilecik
..
Sür atını akıncı, titresin serhat boyu,
Durulsun dize gelsin, Tuna’nın hırçın suyu.
Dağlardan yankılansın, gürleyen nal sesleri,
Haram etsin düşmana, bir dem tatlı uykuyu.
25 Mart 1994 – Cuma / Konya
..
Hava, su, ısı derler, yaşam için en elzem,
Benim için bir de sen olmalısın bir tanem!
Yetmez yaşamam için, sayılan üç gerekçe,
Ölürüm dayanamam, sensizliğine bir dem.
16 Aralık 1988 - Cuma / Ankara
..
Ne vardı bu kadar çok, bağlanacak bilmem ki?
Kördüğüm oldu işte, sende ararken aşkı,
İlle de sen dedi hep, vazgeçmedi hiç gönlüm,
Aşkı tatmayacaktı, sen olmasaydın belki?
26 Haziran 1987 – Cuma / Ödemiş
..
Bu rüzgâr her kişinin, eser başından er geç,
Doldur aşk şarabından, bir kaç yudum da sen iç.
Varsın vefasız çıksın, yâr dediğin be gönül,
Her seven kavuşsaydı; aşk, aşk olur muydu hiç?
12 Nisan 1985 – Cuma / Ankara
..
İçim ağlıyor inan, dışım gülerken doktor,
Söyle bu gönül yaram, neden hiç kapanmıyor?
Yok, mudur bir ilâcı, bu kapkara sevdanın,
Eriyorum gün be gün, böyle yaşamak çok zor.
17 Mayıs 1985 – Cuma / Ankara
..
Koptu kızıl kıyamet, dört yanım yangın yeri,
Beni sensiz bırakıp gittiğin günden beri.
Söndürmedi hiçbir şey, bu hicran ateşini,
Yanıp yanıp kül oldum gün be gün diri diri,
14 Haziran 1991-Cuma /Konya
..
Vur neşteri be doktor, sök kalbimi derinden,
Bir bak iflah olur mu, yaralı her yerinden?
Öleceksem öleyim, çekecek hal kalmadı,
Kurtar beni bu dertten, ayır onu yârinden.
14 Eylül 1990-Cuma / Bilecik
..
Trenler gelir geçer, sen hala seyrindesin,
Dünyadan bihabersin, öküzüm pek sadesin,
Ho derlerse yürürsün, çüş derlerse durursun
Bir torba saman için her emre amadesin
6 Nisan 2012 – Cuma/ İzmir
..
Ye kürküm ye! Çekinme, bu itibar hep sana,
Bakan yok hiç nasılsa, içindeki insana.
Mala mülke takılmış, herkesin aklı fikri,
Paraya tutsak olmuş, cümle alem baksana.
8 Mayıs 1998 Cuma / İzmir
..
Ne çok inandık kandık, hayat denen masala,
Bir varmış bir yokmuşuz, okunduğunda sala.
Omuzlarda taşındık, bir süre yas içinde,
El çekti dostlar bile, mezara çeyrek kala.
1 Mayıs 1987 – Cuma / Ankara
..
Üç nolu çam ağacı, yine efkârlıyım ben,
Ağlamak istiyorum, kimseye görünmeden.
Sen de görüyor musun, yoksa yine mi hayal?
İyi bak O değil mi? Sessizce gelip giden...
27 Nisan 1984 – Cuma / Ödemiş Lisesi
..
Hiç affetmeyecektim, seni mahşere kadar,
Ahımdan olacaktı, evin barkın bir mezar.
Milyon kere el açtım, Tanrı’nın huzurunda,
Kıyamadım bir kere, edemedim intizar.
2 Şubat 1990 - Cuma / Ödemiş
..
Artık sönmek üzere, yağını çekti kandil,
Geçti ömrün baharı, pişmanlık çare değil.
Giden gitti yoluna, sana ağlamak kaldı,
Hesap kapandı gönül, elde var ıslak mendil.
25 Ağustos 1989 – Cuma / Ödemiş
..
Bir tomurcuk gül idin, seni ellere verdim,
Kanadıkça yüreğim, dağlayıp tekrar sardım.
Unutacağım derken, döndü kara sevdaya,
Mahşere dek sürecek, biliyorum bu derdim.
21 Temmuz 1989 / Cuma - Ödemiş
..
Dün gece kıyametin koptuğu gündü gafil...
Nikâhın kıyılırken, suru çekti İsrafil,
Üfledi koca dünya, çöktü garip başıma,
Sen başka bir alemde, dağıtırken karanfil.
8 Aralık 1989 – Cuma /Ankara
..
Elveda demek kolay, öylesine sevdaysa,
Yüreğin onda bunda, birkaç kişide paysa,
Ya benim gibi âşık, nam-ı diğer Mecnunsan,
Geç bakalım Leyla’dan, öyle hemen kolaysa.
3 Mart 1989-Cuma / Ankara
..
Hiçbir şeyden korkmam ben, bir tek istisna inan,
Karanlık bir gecede, yolumu kesse şeytan,
Devler ateş püskürse, vampirler kan istese,
Beni korkutan tek şey, senden gelecek hicran.
28 Mart 1986-Cuma/Ankara
..
Hanlar, hakanlar öldü, ne aldılar giderken,
Saraylar, sırça köşkler, hepsi benimdir derken,
Elmas, altın, yakutlar yine dünyada kaldı,
Son varı bedenini, türlü böcekler yerken.
13 Mayıs 2005- Cuma / İzmir
..
Hüzünlerimiz çoktur, işimiz oldu yapboz,
Kubbeyi zor taşıyor, hasarlı yorgun tonoz,
Her gün eklenir durmaz, gör ki gam üstüne gam,
Çatlamış sızdırıyor, dünya denen kavanoz…
22 Mayıs 2014 - Cuma / İzmir
..
Git yolun açık olsun, İzzet ü ikbal ile,
Dönme bir daha geri unut adımı bile.
Neyse artık muradın, çıksın bir bir karşına,
Alışmışım nasılsa, bana kalsın her çile.
17 Mart 1990-Cuma/Konya
..
Sonunda döndüm işte, geriye memleketim,
Bilmezsin ki ben sana, ne zamandır hasretim.
Gurbete alışmak zor, dile kolay çekmesi,
Kalmak misali sanki dünyada öksüz, yetim.
13 Ocak 1995 – Cuma / İzmir
..
Gelir geçer sanmıştım, dert etmedim evvela,
Ne var ki bu yangını, söndüremedim hala.
Neler neler denedim, seni unutmak için,
Çırpındıkça tutuştum, oldum daha müptela.
14 Ekim 1988 – Cuma / Ankara
..
Yedi düvel birleşse, etmez bir yıldız-hilal,
Andımız var dönmeyiz; ya ölüm, ya istiklal…
Çanakkale, Sakarya gördü en son yüzünü,
Şimdi Kocatepe’de, Gazi Mustafa Kemal.
30 Ağustos 1996-Cuma / İzmir
..
Ne vardı mümkün olsa, dönebilsek yeniden,
Hayal olmuş yıllara, aynı can, aynı beden.
Beynimin eleğinden, geçiyor tüm anılar,
Süzdüğüm mazi değil, mazi içindeki sen.
16 Kasım 1990 – Cuma / Bilecik
..
Kervan yola düzüldü, “dur” demeye geç şimdi,
Ya gelirsin ya kalır, çok beklemez göç şimdi.
Geliyorsan yârimsin, kalıyorsan elveda!
Usandım beklemekten, karar senin seç şimdi.
1 Nisan 1988-Cuma/Ankara
..
Gün gelir biter her şey, bir hiç olur sonunda,
Sendeki bu güzellik, bendeki kara sevda,
Bahar geçer yaz geçer, ömrün hazanı kalır,
Sararır pembe düşler, son söz olur elveda.
15 Kasım 1985 – Cuma / Ankara
..
Böyle yanmadı inan; ne Mecnun, ne de Kerem,
Yolunu gözlemekten, içime düştü verem.
Perdeyi hiç çekmedim, geçersin görmem diye,
Son umut yitene dek, açık kaldı pencerem.
16 Haziran 1989 Cuma / Ödemiş
..
Âlemi bir hırs sarmış, mal mülk için her dava,
Menfaat kol geziyor, sinsice çıkmış ava,
Bir bilse insanoğlu, her işin başı sağlık,
Sermayede o yoksa, gerisi hava cıva.
14 Nisan 2006 – Cuma / İzmir
..
Evrende her olayın gayesi var besbelli,
Anlamsız hiç bir şey yok göremedin mi deli?
Bilesin bu çektiğim, hicran da boşa değil,
İşte bak şair oldum, burdan gittin gideli.
15 Ocak 1988 – Cuma / Ankara
..
Sabah oldu camide, hazin, yanık bir sala,
Yine birini bekler, kucak açmış musalla.
Ateş düştüğü yeri, yakıp geçmiş akşamdan,
Acep sessiz sedasız, göçüp giden kim ola?
12 Ocak 1990-Cuma / Ödemiş
..
Sana dair ne varsa, silip attım dünyamdan,
Kurtulmak istiyorum, sürüp giden bu gamdan.
Biraz da sen yardım et, bitsin sayıklamalar,
Git artık yalvarırım, geceleri rüyamdan.
11 Ocak 1991-Cuma/ Bilecik
..
Sanırsın yaşıyorum, o gün bu gündür hala,
Ölmek son nefesini, vermekle midir illa.
Ruhum hapsoldu kaldı bedenimde velâkin,
İnan ben o gün öldüm, şunu bil ki evvela.
7 Nisan 1989-Cuma / Ankara
..
