Biri varmış zamanında,
Öyle çok uzakta değil.
Birkaç tozlu sayfayı
Çevirsen bulursun belki.
Gecenin bir vakti koptu bir curcuna,
Biri vurmuş kendini boşu boşuna.
Tüm mahalleli toplanmış evin yoluna
Gecenin içinden bir çığlık yükseldi.
Ardından koptu birkaç feryat figan.
Her adımda yankılandı korku ve acı,
Gittikçe yaklaştı derin çağrı.
Kapalı kapılar ardında herkes suspus.
Düşünüyorum, öyleyse varım.
Bir iz düşüyorsa içime, ben hâlâ kaybolmadım.
Yitip gitse bile düşünceler,
Zamanın içinde görülür kelimeler.
Bir gölge gibi geçerim aynalardan,
Kalınca ortasında boşluğun,
Vakti gelmiştir artık yolculuğun.
Kesilince zamansız soluğum.
Doğunca insanoğlu yersiz bir yakınma tutturur,
Belki de neden geldiğini hayata unutturur.
Zaman geçer nedensizce, izler silinir bir bir,
Kendi içinde kaybolur, bir ömrü tüketir.
Çıplak doğar insan yavrusu, yoksundur,
Ensemde hissettiğim ölümün soğuk nefesi mi,
Bir omzumda bekler soğuk çeliğin nemi,
Hevesi geçmiş hayatımın yoktur gereği
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!