Bu gün yine cuma aşk perde perde
Yâr ile hasbıhâl bahane cuma
Hakikat ihyâsı secdede serde
Mi’râc-ı muhabbet cihâna cuma
Eşsiz mukaddime salânın sesi
Bilal’in sükûti tevhidin hissi
Sonsuzluk muştusu her bir zerresi
Günahlardan beri uyana cuma
Huşû hâleleri kıyamda aşklar
Beşerin bayramı cumayla başlar
Aşkın inkılabı dökülür yaşlar
Vuslat gülistanı duyana cuma
Cuma hakikatte İki hecedir
Hayrettir seyirdir aşktır yücedir
İstikamet dâva örtü gecedir
Nâz niyâz mektuptur yârene cuma
Şuur sır tebessüm sığın ona kaç
Aşksız kalplerimiz cumaya muhtaç
Cürümlere zevâl ruhlara sertaç
Güzeller güzeli yâr ana cuma
Cuma fikir hikmet ihsana mevsim
Gel tevbe edelim vasfına ersin
De "affedicisin affı seversin"
Kelime-i tevhid imâna cuma
Gözlere sürmedir zemzemdir dile
Huzura yükseliş rütbe her kula
Cumasız dertlere lokman nafile
Şifa ırmağıdır yanana cuma
Yüreğe ferahlık niyetlere fer
Kalbi secdeleyip huzuruna er
Sağanak sağanak rahmet çiseler
Şükrün bercestesi daha ne cuma
O’na sevdalanır gerçek âşıklar
O’na mevlâna şems dönen beşikler
O’na secdelenir yer gök ışıklar
Amâl-i sâliha mizana cuma
Cumasız duâsız âmel beş para
Cuma gözyaşıdır kalplere vara
Cuma ilticadır sevdadır yâre
Dua çiçeğidir canana cuma
Kayıt Tarihi : 18.02.2005 11:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Cuma; sadece takvimlerin işaretlediği fani bir gün değil, yorulmuş ruhların sığındığı bir liman, kanayan yüreklere sürülen gizli bir merhemdir. Salâ sesleri gökyüzüne dalga dalga yayılırken, kırık kalplerin ahı ve günahların ağırlığı kıyamda bükülen boyunlara yüklenir. İnsan en çok da secdeye vardığında anlar; yalnızlığını, çaresizliğini ve o sonsuz merhamete olan açlığını. Gözden süzülen her damla yaş, vuslat gülistanına ekilen bir umut tohumudur aslında. Aşksız kalplerin karanlığında bocalarken, bir cuma vakti doğar içimize; ruhumuza sertaç olan, dertlerimize lokman kesilen bir şifa ırmağı gibi akar akar akar. Dünyanın gailesine, bitmek bilmeyen telaşına ve gürültüsüne dalıp unuttuğumuz benliğimizi hatırlarız o iki hecede. Dua dua dökülürüz yârene; nâzımız da niyazımız da o’nadır. Çünkü biliriz ki cumasız ve duasız kalmış bir ömür, elde avuçta hiçlikten başka bir şey bırakmaz. Rahmet sağanak sağanak çiselหาrken üzerimize, bize düşen sadece kalbi secdeye koyup o ilahi huzura sığınmaktır
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!