Çukur Ve Kanat Şiiri - Orhan Gülaçar

Elinde deryayı saklar,
Sana bir damla suyu göstermez.
Ambarı buğdayla doludur,
Bir kırıntıyı lütuf diye uzatır.

Sanırsın ki en yakının;
Ayakta uyurmuşsun meğer.
Bilmezsin bu acımasız oyunu,
En derinden kazarlar belli etmeden kuyunu.

Bir de bunun tam tersi yürekler var:

Avucunda bir damla olsa,
Sana deryasını uzatır.
Tek bir lokması varsa,
Tereddüt etmeden seninle paylaşır.

Düşmeyesin diye,
Seni tutmak için yere serilir.
Sana belli etmeden,
Geçmeyen yaranı sarar.