Dûrketinek bê xatirxwestin li ber guhê min dixin çûkên koçber.
Li ser asîman çend sitêrkên bê ronahî.
Hîv îro ne bi bûkanî ye.
Di destmala min de çend hêstirên sêwî.
Bû çil sal ku ziwa nebûn.
Îro Ji dahatûya xwe re xemgînim.
Eva çend sal burî ku me dev ji hêlînan germ û bêxem berdaye.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta