Alatepe’den bakınca Karahacılı köyümü,
Çifte davul ve zurnalarla yapılan düğünü,
Seher vakti sığır sürerken gün doğumunu,
Bel harmanından özlemle seyredesim geldi.
Tan yeri ağarırken tırpanla ekin biçmeyi,
Yayıklarla yapılan köpüklü ayran içmeyi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta