Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Ciğerlerimiz yandı Canlar enkaz altında
Bizler burda üşürüz Onlar enkaz altında

Yürekleri üşüten, En soğuk şubattır bu,
Viran olmuş şehirler, savaştan berbattır bu.

Açın camı pencereyi
Gaz çıkardı ABDırraman
Hıyar sandı patlcanı
Tuz çıkardı ABDırraman

Her alanda uzman kişi

Yaz ayında kombileri
Açın dedi Abdıraman
Namaz kılan galibidir
Maçın dedi Abdıraman.

Söyler abarda abarda

Umudum kırıldı gönlüm kırıldı
Vefasız birine gönül bağladım
Takatim tükendi kalbim yoruldu
Kadere talihe küstüm ağladım

Umursama boşver ne haldeyim ben

Ahi Evran-ı Veli

Pir Debbağ piri esnaf
Ahi Evran-ı Veli
Barışdan dostluktan taraf
Ahi Evran-ı Veli

Akıl ki ne büyük nimet bilene
İnsana kötülüğ cehalet eder
Ehlini cehlini bilmezse kişi
Hırsıza anahtar emanet eder

Sönmez içimdeki aşk geçse yıllar asırlar
Peygamber ocağının tüten aleviyim ben
Ehli beyte dayanır inancımın kaynanağı
Allah'a iman etmiş kulum, Aleviyim ben

Erenler Dergâhında eylerim Hakk'a cemi

ALLAH IM

Hiç şüphesiz kainata
Yön veren sensin Allah ım
Her yıl solan tabiata
Şen veren sensin Allah ım

Anlamı Olsun

Gerçekler demirden hayâller sırça
Daha dokunmadan hep param parça
Ömür tuvalinde tükenir fırça
Çizdiğin o resmin anlamı olsun

Anne

Varlığın huzurdur yokluğun azap
Dolmaz ki yerin hiç sen teksin anne
Sevginde başkadır öfkende başka
Yalansız riyasız gerçeksin anne.