Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Sarmaşık misali  tutunmuş iken
Çekipte gitmenin sırasımıydı
Beni esir edip kendine çeken
Bilmem ki gözünün karasımıydı

Bomboş bıraktın ya iki elimi

Su ile başlar hayat evvela
Saadet istersen suya sahip çık
Kuraklık felaket kuraklık bela
Bereket istersen suya sahip çık

Hiç kimse suları israf etmesin

Tanı

Mazlumların hayatına
Tuzak kuranları tanı
Sureti haktan görünüp
Uzak duranları tanı

Muhannet kulların sönsün ocağı
Kesilsin dumanı küller  olmasın
Kim kurarsa insanlığa tuzağı
Tükensin dermanı hâller kalmasın

Barış hüküm sürsün savaş olmasın

Müslümandır dediğin diyalog havarisi
Bizdendir zannettiğin haçlının süvarisi

Hınzır çıktı ne yazık senin Hızır bildiğin
Celladındır aslında uğurunda öldüğün

Dünyada benzeri varmıdır bilmem
Paranın köpeği kulu tufeyli
İfşa edin deme ben gaza gelmem
Diyemem filanın oğlu tufeyli

Erkenden kalkıp düşer yollara

Türkiye'm

Müslüman Türk soyunun Ebedi yurdu olan
Namusu, şerefi, DevletisinTürkiye'm
Mübarek ceddimizden Bizlere miras kalan

Cennet  ülkemizin yeşil şehridir.
Üretim şehridir, tekstil şehridir.
Gaziler, Erenler, erdil şehridir.
Ulu Osmanlı'nın ulu Çınarı.
Dünyanın nadide güzel diyarı.

Hayat kader ilahi rol
Elbet biter gidilen yol
Azimli ol müsterih ol
Her yokuş düzlüğe çıkar
Ümit var ol hep ümit var

Herşey gönlünce olmaz, hayatın cilvesidir
Kaderin yazgısına razı kalır unutma
Dağ savrulur, su akar önünde duramazsın
Çoğu gider zamanla azı kalır unutma

Hatıralar canlanır görmek ister yakından